Dergiyi takip edenler, yazmanın da zevkine ulaşıyorlar. Her ay ilerlediğinizi sizler de fark ediyorsunuz. Her işte olduğu gibi, bu işte de bizzat kendimizin gayret göstermesi önemli olacaktır.

İki Mesele

İnsan, çoğu zaman elindekinin kalıcı olduğunu zanneder. Oysa dünya, gelip geçenlerin kısa süreli konakladığı bir menzilden ibarettir. İnsan da bu dünyada ancak bir misafirdir. Bugün sahip olduğunu sandığı makam, servet ve itibar; yarın geride bırakılacak emanetlerdir. Vakti geldiğinde hepsi geride kalır.

Fakat geride kalmayan bir şey var: Ektiklerimiz. Söylediğimiz sözler, yaptığımız iyilikler, bıraktığımız izler… Hayat, aslında bir ekim mevsimidir; kimi umut eker, huzur biçer. Kimi öfke eker, pişmanlık biçer.

Bu yüzden insan hem faniliği unutmamalı hem de ektiği tohumlara dikkat etmelidir. Çünkü bir gün göçüp gideceğiz; fakat ektiklerimizin hasadı, bizden sonra da devam edecektir. Asıl mesele, göç vakti geldiğinde ardımızda hayırla yeşeren bir bahçe bırakabilmektir.

ÇÖZÜM